تغییر شاخص توده ی بدنی بین جوانی و میانسالی با خطر مرگ زودرس مرتبط است
14 اوت 2020- یک مطالعه ی جدید در دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه بوستون (BUSPH) نشان داد که تغییر وزن بین جوانی و میانسالی ممکن است عواقب مهمی برای خطر زودرس مرگ بهمراه داشته باشد.
این مطالعه که در JAMA Network Open منتشر شده است، نشان داد برای مشارکت کنندگانی کهBMI آنها در اوایل بزرگسالی(جوانی) از محدوده "چاق" به محدوده ی "اضافه وزن" در میانسالی کاهش یافته بود، خطر مرگ در طی دوره ی مطالعه، در مقایسه با افرادی که BMI آنها همچنان در محدوده ی " چاق" باقی مانده بود، به نصف کاهش یافت. از طرف دیگر، کاهش وزن بعد از گذشتن از میانسالی به میزان قابل توجهی خطر مرگ شرکت کنندگان را کاهش نداد.
محققان تخمین می زنند که 12.4 درصد مرگ و میرهای زود هنگام در ایالات متحده ممکن است ناشی از داشتن شاخص توده بدنی بالاتر (BMI) در فاصله ی بین اوایل بزرگسالی(جوانی) تا اواسط بزرگسالی(میانسالی) باشد.
دکتر اندرو استوکس، نویسنده ی مسئول این مقاله و استادیار بهداشت جهانی در BUSPH، گفت: نتایج حاکی از یک فرصت مهم برای بهبود سلامت جمعیت از طریق پیشگیری اولیه و ثانویه از چاقی، به ویژه در سنین پایین است.
دکتر Wubin Xie ، نویسنده ی ارشد این مقاله گفت: پژوهش حاضر شواهد مهم جدیدی را در مورد حفظ وزن سالم در طول زندگی ارائه می دهد.
محققان از داده های 24205 شرکت کننده در بررسی ملی آزمایش سلامت و تغذیه از سال 1998 تا 2015 استفاده کردند. شرکت کنندگان در زمان ورود به مطالعه 40 تا 74 سال سن داشتند، و داده های آنها شامل BMI در سن 25 سالگی، 10 سال قبل از ورود به مطالعه، و هنگام ورود به مطالعه بررسی شد. محققان سپس رابطه ی بین تغییر BMI و احتمال مرگ یک شرکت کننده در طول دوره ی تحقیق را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند، و فاکتورهای دیگری مانند جنسیت، سیگار کشیدن قبلی و فعلی و سطح تحصیلات آنها را کنترل کردند.
آنها دریافتند كه احتمال مرگ افرادی که BMI آنها از محدوده ی چاق در سن 25 سالگی، به محدوده ی "اضافه وزن" در میانسالی کاهش یافته بود، 54 درصد كمتر از مشاركت كنندگانی بود كه BMI آنها در محدوده ی "چاق" باقی مانده بود. خطر مرگ برای شرکت کنندگانی که BMI آنها مسیر چاق به اضافه وزن را پیموده بود، نزدیک تر به مشارکت کنندگانی بود که BMI آنها از جوانی تا میانسالی بدون تغییر در محدوده "اضافه وزن" قرار داشت.
محققان تخمین زدند که از 3.2 درصد از مرگ و میرها در طول این مطالعه، می توانست جلوگیری شود اگر همه ی افراد دارای BMI در محدوده "چاق" در سن 25 سالگی،BMI خود را تا میانسالی به محدوده ی "اضافه وزن" رسانده بودند. با این حال، آنها خاطرنشان كردند كه كاهش وزن كاملاً نادر است و تنها 0.8 درصد از شرکت كنندگان توانسته بودند، از BMI "چاق" به محدوده "اضافه وزن" بروند.
محققان کاهش مشابهی در خطر مرگ را برای شرکت کنندگانی که بعد از میانسالی وزن خود را از دست دادند، پیدا نکردند. آنها نوشتند که این نتیجه ممکن است به این دلیل باشد که کاهش وزن بعد از میانسالی احتمالاً با سلامتی وخیم تر یک فرد در پیری ارتباط دارد.
دکتر JoAnn Manson ، یکی از نویسندگان این مقاله و مدیر بخش پزشکی پیشگیرانه در بیمارستان بریگام و دانشکده پزشکی هاروارد گفت: اگرچه این مطالعه بر جلوگیری از مرگ زودرس متمرکز دارد، اما حفظ وزن سالم، بار بسیاری از بیماری های مزمن مانند فشار خون، دیابت، بیماری های قلبی و حتی سرطان را نیز کاهش می دهد.
منبع: